LEIDSE LOGICA MOBILITEIT IN 2040

In opdracht van de gemeente Leiden, probeerde ik het concept deelauto aan de man te brengen. Al snel werd duidelijk dat men redelijk gemotiveerd was, maar dat inspiratie miste. De omgevingsvisie Leiden 2040 (1.0) is wel vastgesteld, maar een visie op toekomstige mobiliteit kan ik er niet in vinden. Wel nodig, want een mooi toekomstbeeld kan inspireren om nu andere keuzes te maken. Inspiratie is dus de snelweg naar de nieuwe economie.

Bezit is zoooo last century

Ik waag een poging: het is 25 mei in het jaar 2040 en ik woon nog steeds in de binnenstad van Leiden. Die dag heb ik een auto nodig, omdat ik op bezoek ga bij mijn broer die in een dorp ten Noorden van Amsterdam woont. De auto heb ik twee dagen van te voren geboekt met een app. Ik heb slechts een klein model nodig, maar wel eentje waar een hond in vervoerd mag worden. Ik kon kiezen tussen elektrisch of bio-diesel. Ja ja, een dieselauto kan nog steeds rijden, op bewerkt frituurvet. De elektrische auto kan zelf voorrijden, maar de dieselauto is een ouwetje en zal ik moeten halen. Het is mooi weer, en de deelfietsen staan dichtbij netjes geparkeerd onder een afdakje, dus ik kies voor een gezonde start van de dag. Met dezelfde app heb ik de fiets geboekt, én weet ik dat ik een medepassagier heb die ongeveer naar dezelfde locatie moet, maar geen auto kan rijden. Terug rijd ik alleen, en m.b.v. de mobiliteits-it kan de andere passagier een andere zelfrijdende auto vinden.

Jantje Oude Rijn
De Jantje vaart anno 2019 waarschijnlijk nog op diesel.
Kaasmarkt een bio-diverse trekpleister

Ik maak het wandelingetje naar de deelfietsen op de Kaasmarkt. De fietsenhandel op de Kaasmarkt heeft zich de afgelopen jaren helemaal omgeturnd tot deel-mobiliteitsstation. Zij zijn verantwoordelijk voor het onderhoud van de fietsen en de verdeling over de binnenstad. Veel mensen die vroeger een afstand tot de arbeidsmarkt hadden, zijn daar aan het werk.

Over de Kaasmarkt gesproken: wat een heerlijk plein is dat toch geworden! De vroeger zo trieste aanblik van baksteen en blik is nu een groene oase, met een ronde Kiosk voor een cappucino of cortado in het midden, en allerlei hoekjes en bankjes er omheen. Jong en oud ontmoet elkaar onder de inmiddels flink gegroeide voedselproducerende bomen. Foodscapes noemen we dat. Vogels kwetteren, de bijen zoemen. Ja, dat is te horen, want er is geen lawaaiig verkeer meer te horen. Wie had dat ooit gedacht? Er schijnen zelfs retro vogelsoorten te nesten hier, veel toeristen komen erop af, op zoek naar een nestelende merel.

Menselijke verbinding en innovatieve technologie leveren het beste resultaat

Ook kan ik me herinneren hoe vies het vroeger rook, vooral op de Hooigracht. Daar is natuurlijk geen sprake meer van! Alle vervoer, of het nu per lucht, weg of water is, is elektrisch, op bio-brandstof of zelfs op waterstof geworden. Zero emission, nul uitstoot en alleen fluister-voertuigen zijn in sommige delen van de stad toegestaan. Passagiers vervoeren elkaar grotendeels. Dankzij vernuftige informatietechnologie, zeg maar de blockchain van 2040, en onze wil om ons met elkaar te verbinden en om elkaar te bekommeren, kunnen de meeste vervoersvragen onderling opgelost worden. Het meeste goederenvervoer wordt op dezelfde manier opgelost, of geleverd met drones die ondertussen bijna mini-helicopter lijken, maar geen lawaai of vuil uitstoten. De banden van de auto´s zijn allemaal allang verplicht vervangen zodat ze geen microplastic meer verliezen bij het gebruik. Mijn kleinkinderen kunnen zich niet voorstellen dat we ooit onze wereld zo vervuilden, alleen maar om vervoerd te kunnen worden. Maar ze kunnen zich al helemaal niet voorstellen dat we niet verder konden kijken dan onze Toyota of Mercedes lang was, dat we zo weinig in contact stonden met onze omgeving dat we een rit naar Den Bosch zouden ondernemen zonder ons af te vragen of er iemand een stukje mee wilde rijden.

Tagged , , , , , , , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest